A572GR55

ورق فولادی کم آلیاژ A572GR55 فولاد کربنی شامل هدایت حرارتی، ظرفیت گرمایی ویژه و ضریب انبساط حرارتی آن است. رسانایی حرارتی فولاد کربنی A572 معمولاً حدود 45 W/m·K است که نشان دهنده توانایی آن در هدایت گرما به طور مؤثر است. ظرفیت گرمایی ویژه، که مقدار انرژی گرمایی مورد نیاز برای افزایش دمای یک جرم معین را اندازه گیری می کند، 420 J/kg·K است. ضریب انبساط حرارتی فولاد کربنی A572 تقریباً 10.8-12.5 میکرومتر/m·K است که نشان می‌دهد با تغییرات دما منبسط یا منقبض می‌شود. این خواص حرارتی ملاحظات مهمی برای کاربردهای مربوط به انتقال حرارت و پایداری حرارتی هستند.

فولادهای کم آلیاژ حاوی چند درصد (معمولاً بین 1 تا 7٪) از عناصر مانند کروم، نیکل، مو و V هستند. این دسته شامل فولادهای کروم (حاوی 5٪ کروم و 1٪ مو) و فولادهای نیکل (حاوی تا). تا 5% Ni). فولادهای کم آلیاژ عموماً قابل جوش هستند (نگاه کنید به جوش پذیری چیست؟)، اما دانستن سرویس، پیکربندی اتصال و زیرگروه نوع مواد مهم است. فولادهای کم آلیاژ را می توان با اکثر فرآیندها جوش داد، تا زمانی که اقدامات احتیاطی کافی برای جلوگیری از نقص انجام شود. دانستن ترکیب مواد، چه از روی یک ورق آسیاب یا یک تجزیه و تحلیل شیمیایی اختصاصی، مهم است، زیرا ترکیب به طور قابل توجهی بر جوش پذیری تأثیر می گذارد.

با افزایش محتوای کربن یا آلیاژ، جوشکاری فولادهای کم آلیاژ معمولاً با افزایش سختی ناحیه تحت تأثیر حرارت دشوارتر می شود. نیاز به عملیات حرارتی پس از جوش (PWHT) این اتصالات نیز افزایش می یابد. این ترکیب همچنین در شناسایی سطوح بالا، اما مجاز، عناصر باقیمانده مانند گوگرد یا فسفر، که می تواند منجر به مشکلاتی در ترک خوردگی مایعات یا شکنندگی مزاج در طول PWHT شود، مهم است.

برای جلوگیری از ترک‌خوردگی هیدروژنی ساخت، استفاده از فرآیندها و مواد مصرفی کم هیدروژن مهم است، به‌ویژه زیرا افزایش محتوای کربن و آلیاژ و افزایش ضخامت بخش، خطر ترک‌خوردگی هیدروژن را افزایش می‌دهد. ممکن است برای کاهش سطح هیدروژن در ناحیه جوش، عملیات پس از حرارت مورد نیاز باشد.